وبلاگ سایت حاجت

السلام ای دلبر صحرا نشین

وبلاگ سایت حاجت

السلام ای دلبر صحرا نشین

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «سوال اعتقادی» ثبت شده است

متاسفانه در بعضی از سایت ها و وبلاگ ها دیده میشه که بعضی ها سوالات {دینی} شون رو از کسایی که اصلا تخصصی در این زمینه ندارن و حتی بعضاً جهل مرکب هم دارن، می پرسن. {پ.ن2 پایین رو حتما بخونید}
والا به خدا جواب هر سوالی رو نمیشه با سرچ توی گوگل پیدا کرد {کاری که بعضی از پاسخگو های کذایی انجام میدن :|}.

یک شخص متخصص (یعنی عالم) علاوه بر اینکه مسلط به علم منطق و درایه و ادبیات و اصول و تفسیر و ... هست مسلط بر علم رجال هم هست، یک حدیث رو که میبینه خصوصیات و زندگی همه کسایی که این حدیث رو پشت هم نقل کردن تا به ما رسیده رو برسی می کنه تا ببینه اصلاً صلاحیت نقل حدیث رو داشتن یا نه؟

نکته: البته هستند کسانی که نظر عالمان مطمئنی که این راه رو رفتن و به جواب رسیدن رو نقل قول می کنن و دیگه این راه رو نمیرن؛ اشکال هم ندارد ولی نه اینکه یک نظریه جدید از خودشون بیرون بدن.

بعد پاسخگو دیگه ای هم هست که وقتی ازش سوال می پرسن و بلد نیست، نمیگه بلد نیستم، میره توی گوگل سرچ می کنه و دو تا حدیث با یک منبعی که اصلا تا به حال اسمش رو نشنیده رو میبینه و بعد با همون حدیث ها جواب یک نفر رو میده. بماند که بعضی از این آدرس ها رو که سر میزنی اصلا چنین حدیث نقل شده ای وجود نداره و طرف به امید اینکه کسی برسی نمی کنه گذاشته؛ و اتفاقاً اکثراً هم حال نگاه کردن ندارن. بله منظورم اینه که این احادیث جعلی هست و فکر نمیکنم قضیه نادری هم باشه.

یه سوال: این طلبه هایی که یک عمر توی حوزه درس می خونن عقلشون نمیرسه که از این راه کمتر از یک دقیقه میشه جواب ها رو بدست آورد و این همه درس خوندن لازم نداره؟

در ثانی حدیث رو که نباید فقط خوند، باید فهمید. فهم حدیث هم به طور کامل کار هر کسی نیست:

امام صادق (ع): «شما وقتی به برترین فهم و تشخیص می رسید که تمام جوانب و زوایای گفتارهای ما را تشخیص دهید چرا که سخن ما لایه های متعدد دارد». (وسائل الشیعه، ج27، ص117)

پ.ن: من گفتم از عالم بپرسید ولی نگفتم هر کی عمامه داشت یعنی عالمه ها، لطفاً حواستان به بَطَلِه های طَلَبِه نما باشد، هر چند که کم هستند.
پ.ن2: بنده فاعل خاصی برای فعل هام به کار نبردم، چون شخص واحدی رو مد نظر ندارم؛ پس لطفا سوء برداشت نکنید.
پ.ن3: نظر شخصی رو گفتن یک چیزیه و نظر اسلام رو از زبان خودمون بدون علم گفتن یک چیز دیگست. و نقد من شامل حال کسی که نظر خودش رو بیان می کنه و پای اسلام نمی گذاره، و اینکه نظر خودش هست رو ذکر میکنه، نمیشه.

پست مرتبط: آیا مجبوریم به سوالی که جوابش را نمی دانیم جواب بدهیم؟

  • آقای مجازی

ندانستن همه چیز عیب نیست!!

یک چیزی خیلی برام جالب {شایدم دردناک} است؛ اینکه می بینم از شخصی سوالی پرسیده می شود ولی با اینکه جوابش را نمی داند، جواب می دهد {به قول رفقا فعل بافتن را صرف می فرمایند}. اکثر مردم، شدن همه چیز دون {که البته ان شاء الله شما جزوشان نیستید}. در مواردی که سوالات دینی نیست با تمام ضرر هایش بماند، ولی در زمینه سوالات دینی آخر مگر می شود با حدس و گمان به سوالات جواب داد؟ از شخصی سوال اعتقادی پرسیده میشه و با اینکه نمی داند، جواب می دهد. و خدا می داند که با جواب دادن چه ضرر بزرگی به دین و آیین جوانان می زند. خب سوال کننده اگر قانع نشود و یا بعدا اشتباه بودنش را بفهمد یا ... ، همه را پای اسلام می گذارد.

نکته: جواب به سوال و شبهه علاوه بر مسیر حساسی که دارد، نیاز به علم هم دارد. عالمان دین برای جواب دادن به سوالی که آنها درباره اش حدس می زنند، یک عمر درس می خوانند.!!!

البته درست است که آنها هم باید سوالاتشان را از شخصی که علم دارد بپرسند (فاسأل به خبیرا؛ در باره وى از خبره‏ اى بپرس که مى ‏داند)(1) ولی خب در هر صورت این دلیلی برای جواب دادن بر پایه حدس و گمان نمی شود.

و در آخر این نکته را نیز بگویم که قرآن می فرماید این شیطان است که به شما دستور می دهد در باره خدا حرفی بزنید که درباره اش علمی ندارید: إِنما یأمرکم بالسوء والفحشاء وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ (2)

توجه: صرف عمامه داشتن نشانه علم نیست، لطفا سوالاتتان را از یک عالم واقعی بپرسید.

خدایا توانایی گفتن نمیدانم را به همه ی ما عطا بفرما

  • آقای مجازی
وبلاگ سایت حاجت

وقتی امام عاشقان غائب است
اطاعت از خامنه ای واجب است

موضوع پیشنهادی ما «درد دل» است